Lars (vrijwilliger hospice)

Een warm bad

We waren verbonden aan elkaar
Op je 24ste als vrijwilliger werken in een hospice, dat hoor je niet vaak. Toch koos Lars er wél voor. Inmiddels is hij al anderhalf jaar actief bij Hospice Claude Monet in Het Zamen, waar hij zich helemaal op zijn plek voelt. In dit artikel vertelt hij hoe waardevol het werk is en hoeveel voldoening de ontmoetingen met bewoners hem geven.

Van insectenkwekerij naar hospice

Lars werkte eerder in een insectenkwekerij. Het was leuk werk, maar de sfeer paste niet bij hem. Hij besloot een andere richting te kiezen en reageerde op een vacature bij Hospice Claude Monet. Vrijwilligerswerk leek hem een mooie manier om te ontdekken of de zorg bij hem zou passen. Dat bleek een goede keuze. “Ik dacht: ik ga het gewoon proberen”, vertelt Lars. Inmiddels kan hij zich geen betere plek voorstellen.

Hospice Claude Monet

Voldoening in kwetsbaarheid

Wat Lars het meeste raakt, is de waarde van het ‘er zijn’. “Het sterfproces is kwetsbaar. Net als een geboorte, je komt er niet onderuit. Ik vind het mooi om er te zijn voor mensen, wetende dat ze je niets terug kunnen geven. Dat is juist onbetaalbaar”, vertelt Lars.

Geen dag verloopt hetzelfde in het hospice. “De ene dag is iemand bezig met sterven, de andere dag probeert iemand zijn bed uit te klimmen of is iemand verwart. Soms gaat het om praten, soms om een hand vasthouden. Die momenten zijn zo waardevol”, zegt hij.

 

Ontmoetingen die blijven

Aan een bewoner in het bijzonder koestert Lars een mooie herinnering. Lars herinnert zich: “Hij was een hele bijzondere, grote man. We hadden diepgaande gesprekken over het leven. We hebben allebei best wel wat heftige dingen meegemaakt en daar hebben we elkaar eigenlijk een beetje in gevonden toen. Later zei hij nog tegen mij: ‘Lars ik vind jou een hele bijzondere jongen.’ Ik ben zo dankbaar dat ik hem heb ontmoet.”

“We waren verbonden aan elkaar.”

Vrijheid staat voorop

Binnen Stichting Eykenburg vinden we het belangrijk dat bewoners zoveel mogelijk de regie over hun eigen leven behouden, ook in de laatste fase. Lars ziet dat dagelijks terug in de praktijk. “We hebben nu bijvoorbeeld een bewoner die geen pijnmedicatie wil. Dat is moeilijk om te zien, maar het is háár keuze. En die respecteren we. Die vrijheid is er gewoon.”

Quote: “Zij houdt die regie om gewoon te kiezen wat ze zelf wilt.”

 

Toekomst in de zorg

Het hospice heeft Lars niet alleen richting gegeven, maar ook vertrouwen. “Ik heb hier helemaal mijn draai gevonden. In januari start ik met de opleiding Verzorgende niveau 3. Ik blijf hier werken en leren. Dit is echt mijn plek.” Zijn woorden laten zien hoe bijzonder de sfeer is. Toen we Lars vroegen om het hospice in het kort te verwoorden, hoefde hij niet lang na te denken: “Twee woorden: een warm bad”, zegt Lars. “Het team is warm, de collega’s en vrijwilligers zijn fijn. Dat merk je ook bij de bewoners.”

En voor iedereen die het zelf wil ervaren: “Kom gewoon een keer een bakje koffie doen,” zegt Lars lachend.