Twee nieuwe bewoners
Een bijzonder cadeau van Stichting Vrienden van Stichting Eykenburg
Van idee naar werkelijkheid
Tineke liep al langer rond met het idee voor katten. Toen de huiskamer steeds huiselijker werd ingericht, miste er nog iets: Een huisdier! Dat zette alles in gang.
Samen met de dierenarts werd gezocht naar een ras dat goed past bij bewoners met dementie. Ook werd gekeken naar allergieën en toestemming van familie. De keuze viel op Maine Coons: rustige, sociale katten die goed tegen prikkels kunnen.
Ook het team moest enthousiast zijn. Want katten in huis betekenen ook samen zorgen. “Je moet het echt samen doen”, vertelt Tineke. Via een fokker uit Groningen kwamen Lola en Laila naar Bloemenhof 3. Zij bracht de katten persoonlijk naar hun nieuwe thuis.
Twee zussen
Wie denkt dat Lola en Laila hetzelfde zijn, heeft het mis. Het zijn weliswaar zusjes, maar zij hebben ieder hun eigen karakter. En als ze zichzelf zouden voorstellen, zou dat ongeveer zo klinken…
“Ik ben Lola, de kleinste van de twee, maar ook de stoerste. Ik wil altijd weten wat er gebeurt. Aandacht? Daar krijg ik nooit genoeg van. Als iemand binnenkomt, ben ik er als eerste bij. Zo weet ik op vrijdag precies wanneer de dochter van een bewoner met gebak langskomt. Dan zit ik alvast klaar voor een klein likje slagroom. Heerlijk!”
“Ik ben Laila. Je herkent mij aan het stipje op mijn neus. Ik ben wat rustiger dan mijn zus en kijk eerst graag even om me heen. Ik zoek graag bewoners op die verdrietig of onrustig zijn. Dan ga ik lekker naast iemand liggen of op schoot. Aaien vind ik heerlijk. En volgens mij worden bewoners daar ook rustig van.”
Kind aan huis
De eerste weken bleven Lola en Laila vooral op Tinekes kantoor om te wennen. Inmiddels lopen ze ontspannen door de gangen alsof ze er altijd al hebben gewoond. Ze liggen in de huiskamer tijdens activiteiten en rijden soms zelfs mee op de serveerwagen. “Ze horen er gewoon bij”, zegt Tineke. Vanuit heel Huize Eykenburg komen bewoners langs voor een aai of knuffel. “Sommige bewoners komen onrustig binnen en gaan daarna weer heel ontspannen weg.”
Alsof ze voelden dat ze daar nodig waren.
Rust, troost en gezelschap
Wat Lola en Laila precies doen, is moeilijk uit te leggen. Maar bewoners lijken zich door hen gezien en gerustgesteld te voelen.
Zo is er een bewoner die regelmatig onrustig door Bloemenhof 3 loopt. Vaak is het Laila die haar dan opzoekt in haar kamer. “Dan ligt de kat naast haar op bed en praat ze een hele tijd tegen haar”, vertelt Tineke. “Daarna komt ze veel rustiger weer naar buiten.”
Ook tijdens moeilijke momenten zijn de katten dichtbij. Zo lag er een bewoner die terminaal ziek was. Iedere ochtend zaten Lola en Laila bij haar op de kamer. Soms op bed, soms dicht bij haar dochter. “Alsof ze precies voelden dat ze daar nodig waren.”
Volgens Tineke brengen de katten veel meer dan alleen gezelligheid. “Soms zeggen ze zonder woorden precies wat iemand nodig heeft.”
Samen zorgen voor Lola en Laila
Niet alleen bewoners genieten van Lola en Laila. Ook medewerkers, vrijwilligers en familie voelen zich betrokken. Familie neemt speeltjes mee, medewerkers brengen blikjes voer of helpen met de verzorging. Een medewerker van Bibliotheek 2a knipt zelfs de nageltjes van de katten.
Ook Stichting Vrienden van Stichting Eykenburg speelde een belangrijke rol. De katten zelf zijn volledig bekostigd door de stichting. Een bijzonder gebaar waar Tineke nog steeds erg dankbaar voor is.
In korte tijd hebben Lola en Laila een bijzondere plek veroverd binnen Bloemenhof 3. Met hun zachte vacht en rustige aanwezigheid brengen ze iedere dag iets bijzonders in huis. En wie ze even aait, begrijpt meteen waarom.
